وبلاگ شخصی محمد فدوی

آزادی رو از رایانه‌ شخصیت شروع کن

آزادی رو از رایانه‌ شخصیت شروع کن

وبلاگ شخصی محمد فدوی

محمد فدوی هستم. علاقه زیادی به کامپیوتر و مباحث مربوط بهش دارم؛ البته تحصیلاتم هیچ ارتباطی با کامپیوتر نداره و به همین دلیل هیچوقت خودم رو کارشناس در این زمینه نمیدونم. در این وبلاگ یه سری مطالب جالب (از نظر خودم) رو قرار میدم تا بعدا گمشون نکنم. امیدوارم علاوه بر خودم برای دیگران هم مفید باشه.

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «linux» ثبت شده است

چت در ترمینال

سلام

تا حالا شده بخواید توی ترمینال لینوکس چت کنید؟! درسته. نرم‌افزارایی مثل Telegram رابط خط فرمان (CLI) هم دارن و همینطور بعضی از کلاینت‌های IRC. ولی منظورم بدون هیچ نرم‌افزار اضافیه. اونم بدون هیچ سرور واسطی و بصورت نقطه به نقطه...

َUbuntu 14.10 منتشر شد


بالاخره Ubuntu 14.10 با نام مستعار Utopic Unicorn منتشر شد. اینجور که معلومه تغییرات ظاهری چندانی اسب شاخدار آرمان‌گرا نسبت به پدرانش نداره.

یکسری از پکیج‌ها به روز شدن و ثبات (Stability) سیستم‌عامل به صورت چشم‌گیری افزایش پیدا کرده. البته این مربوط به نسخه‌ی رسمی Ubuntu با میزکار Unity هستش و من هنوز خبری از Xubuntu، Kubuntu، Lubuntu و Edubuntu ندارم... (هرچند هنوز همشون به صورت Stabe عرضه نشدن)


با همه‌ی این حرفا من زیاد میلی به نصب کردن 14.10 ندارم. به دو دلیل. اولاً من اصلا Ubuntu ندارم!!! مدتیه به Manjaro مهاجرت کردم و ثانیاً به دلیل اینکه نسخه‌های اکتبر Ubuntu (همونایی که اعشارشون ۱۰ هستش) پشتیبانی بلند مدت (LTS) ندارن.


همونطور که میدونید Ubuntu هرسال یه نسخه در ماه آوریل منتشر میکنه (با اعشار 04) این نسخه اصطلاحا بصورت Long Time Support یا LTS هست و تا ۵سال پشتیبانی داره. نسخه‌ی بعدی سالانه‌ی اوبونتو در ماه اکتبر منتشر می‌شه و این نسخه تا ۲سال پشتیبانی داره. البته این مسائل شاید برای کاربر خونگی زیاد اهمیت نداشته باشه. این پشتیبانی خصوصاً برای نسخه‌های سروری اوبونتو اهمیت داره.

نکته‌ی بعدی که شاید برای بعضیا جدید باشه اینه که هر عرضه از اوبونتو با یک نام مستعار میاد. به اینصورت که نام یک حیوان (یا موجود افسانه‌ای) به همراه یه صفت همیشه نام مستعار اوبونتو بوده. نکته‌ی جالب‌تر اینه که سیاست نامگذاری اوبونتو همیشه به اینصورت بوده که حرف اول این موجود و این صفت همیشه یکی بوده! مثل Gutsy Gibbon یا Lucid Lynx ...

در نهایت باید بگم این نظم یکی از مهمترین علل موفقیت اوبونتو بوده تا الان. هرچند که برای من به شخصه آپدیت‌های سروقت که معمولاً توی توزیع‌های Rolling Release مشاهده می‌شه مهمتره.

مدت زیادیه که دیگه با ویندوز کار نمیکنم. در عوض با سیستم عامل مورد علاقه‌ی خودم یعنی Ubuntu دست و پنجه نرم میکنم. آره! دست و پنجه نرم میکنم. چون عادت کردن به این محیط جدید همت خیلی زیادی می طلبه. دیگه از DVDهای پر از نرم افزار Crack شده خبری نیست! بلکه باید خودم نرم افزارهای مورد علاقه‌م رو نصب کنم. دیگه خبری از Driverهای آماده برای سیستمم نیست و باید خودم دستی Driverها رو نصب کنم. ولی در عوض:

  • دنیای گنو/لینوکس کاملا آزاد و رایگانه. دیگه مطمئنم لازم نیست از نرم افزارهای دزدی استفاده کنم.
  • می‌تونم از Updateهای مقرر Ubuntu استفاده کنم. در حالیکه توی Windows چون سیستم عاملم دزدی بود خبری از Update نبود!
  • میتونم فقط با یه دستور ساده توی Terminal نرم افزار مورد علاقه‌م رو نصب کنم و نیاز نیست حتی یک ریال پول خرید بسته های نرم افزاری رو بدم. حتی دیگه لازم نیست برای نصب نرم افزار از خونه بیرون بیام!
  • با خیال راحت به کارام می‌پردازم و حتی یه ذره هم به فکر نصب Anti Virus یا نرم افزارهای امنیتی دیگه نیستم. GNU/Linux کاملا امنه.
  • تقریباً تمامی عرضه‌های GNU/Linux بصورت ۲۴×۳۶۵ پشتیبانی می‌شن، بخصوص Ubuntu که یکی از مشهورترین عرضه‌هاست. انجمن های خیلی زیادی مثل انجمن اوبونتو و همچنین Askubuntu وجود دارن که خیلی سریع پاسخ سؤالاتم رو بدون هیچ چشم داشتی میدن. تازه این همش نیست! کانال‌های IRC خیلی زیادی وجود داره که بصورت ۲۴ ساعته فعاله و بدون هیچ تأخیری پاسخ سؤالات رو در اختیارم قرار میدن.
  • توی GNU/Linux سیستم عامل باهام صادقه! سیر تا پیاز کاراش رو می‌تونم بررسی کنم و در صورت تمایل تغییرات دلخواهم رو بدم. دیگه خبری از ترفندهای آنچنانی Registry و Computer Management که تو Windows بشون افتخار میکردم نیست! توی گنو/لینوکس هرکاری که بخوام رو می‌تونم بدون هیچ زرنگی انجام بدم.
  • بار پردازشی گنو/لینوکس خیلی خوب با سیستم جفت و جور میشه. هیچ کامپیوتری از داشتن لینوکس محروم نیست! از کامپیوترهای Pentium 2 گرفته تا سیستم‌های قوی امروزی حق استفاده از GNU/Linux رو دارن. این در حالیه که برای نصب سیستم عامل‌های مایکروسافت همیشه محدودیت وجود داشته و داره.
  • حتی ظاهر گنو/لینوکس به آدم احترام میذاره! اینجا مثل Windows مجبور نیستم از محیط ثابتی که مایکروسافت برام استانداردسازی کرده استفاده کنم و با کلی تلاش با یه تم یه ذره زیبا ترش کنم! توی گنو/لینوکس مدیرپنجره‌های زیادی وجود داره که با توجه به توان سیستم و علاقه‌م میتونم ازشون استفاده کنم. KDE، Unity، XFCE، LXDE، Cinnamon و MATE فقط چندتا از معروفاشن! خیلی تعدادشون بیشتره. تازه هرکدوم تعداد خیلی زیادی تم و پوسته داره و ۱۰۰٪ هم قابل شخصی سازیه!
  • دیگه نگران پشتیبانی از زبان پارسی نیستم. گنو/لینوکس بهترین پشتیبانی رو از زبان پارسی داره و در ضمن از کیبورد استاندارد پارسی هم پشتیبانی میکنه. در حالیکه که کیبوردی که توی Windows به اسم کیبورد پارسی می‌شناختم فقط تغییر یافته‌ی کیبورد عربی بود! دیگه لازم نیست دنبال کلید حرف «پ» و «ژ» بگردم!

اینا فقط یه تعدادی از برتری‌هایی هستن که GNU/Linux به من داده.

دیگه بعید می‌دونم هیچ وقت دوباره به Windows برگردم.